De kracht van één ontmoeting
Op een heldere zondag ochtend, loop ik met de hond van mijn ouders door het bos. De zon schijnt op mijn gezicht, en ik voel de kou tintelen op mijn benen. Ik moet terug denken aan vorig jaar februari in New York. toen schreef ik op mijn blog: 'Ik ben nu zoo blij dat ik een winterjas op de kop heb getikt want het is hier -7 graden Celsius. Mooi is het zeker, vooral in Central Park waar alle eenden, meeuwen en zwanen zich verzamelden in het kleine stukje van het meer dat nog niet bevroren is.'
Ik besef dat mijn referentiekader sinds ik jongerenvertegenwoordiger ben behoorlijk veranderd is. In juni schreef ik op mijn blog: 'Ik ontmoet zo onwijs veel leuke en inspirerende mensen. Ik denk nu aan jongeren met wie ik de stage naar Tanzania organiseer, leden van Worldconnectors en Kofi Annan. Vandaag heb ik Nobelprijs winnares voor de vrede: Wangari Mathai mogen ontmoeten.' Inmiddels mag ik dit lijstje aanvullen met niemand minder dan de Koningin, prins Willem-Alexander, prinses Maxima, Ban Ki Moon, Jane Goodall, Johan Olav Kos, Premier Balkenende, Minister Koenders, Verhagen en Rouvoet. En vorige maand nog presidentskandidaat Obama.
Terwijl ik verder loop door het bos en nadenk over de invloed die deze ontmoetingen op mij gehad hebben, moet ik terug denken aan een andere ontmoeting. Niet een ontmoeting met een bekend iemand, maar de ontmoeting met Sally, een 17 jarig meisje uit Botswana, heeft de grootste invloed gehad op mijn werk als jongerenvertegenwoordiger. Haar verhalen over de situatie van jongeren in Botswana, het HIV/Aids probleem en de hiërarchische structuren die een krachtige aanpak voor jongeren belemmeren, zijn voor mij een grote inspiratie geweest. Niet alleen om de stem van jongeren te laten horen bij de VN, maar ook om deze stem om te zetten in goed beleid voor jongeren.
Vandaag, terwijl ik werk aan een projectplan voor een jongerenstage naar Burundi, denk ik terug aan Sally en aan de gedachten van die heldere zondag ochtend in het bos. De kracht van één ontmoeting, een openhartig gesprek met een leeftijdsgenootje uit een ander land, en de inspiratie die daaruit voortvloeit om je in te zetten voor een eerlijkere wereld, is iets wat ik hoop dat iedere jongeren een keer mee mag maken. De zon schijnt weer op mijn gezicht, en hoewel het aanlokkelijk is, besluit ik niet naar buiten te gaan. Deze gedachte wil ik vasthouden en op papier krijgen, zodat hopelijk het projectplan wordt goedgekeurd en in ieder geval 14 jongeren deze kans ook zullen krijgen.
sandra