Gastlog uit Madagascar

November 05, 2007 16:54

 

Dit keer geen weblog van mij, maar een Gastlog van Tulika! Er zijn ontzettend veel jongeren in Nederland die hun steentje bijdragen aan een betere wereld, en Tulika is daar absoluut een van, daarom heb ik haar gevraagd om een gastlog te schrijven. Tulika is lid van de VN Adviesgroep, en zit sinds september in Madagascar, waar ze voor de United Nations World Food Programme (WPF) werkt. lees hier haar ervaring.  

 

 

Met een kladblok in mijn hand en een camera op zak loop ik een voedingscentrum in een van de achterstandwijken van Tana binnen. Ik ben hier om de verhalen van degenen die voedselhulp van WFP krijgen te documenteren.  

 

Mijn naam is Tulika Bansal. Als stagiaire voor de United Nations World Food Programme werk ik voor 6 maanden in Madagaskar, een van de armste landen te wereld. Het staat op nummer 143 van de 177 landen in de Human Development Index, een lijst die de welvaart van een land meet. Rond 70% van de bevolking leeft onder de armoede grens van minder dan $1 per dag.  

 

Bij binnenkomst in het centrum kijken honderden donkerbruine ogen mij indringend aan. Al kom ik zelf oorspronkelijk uit India en zie ik er niet uit als een grote, blanke Westerling, in hun ogen ben ik toch een vazaha, een ‘vreemdeling’.... 

tulika in Madagascar

Een klein, fragiel kinderhandje pakt mijn wijsvinger stevig vast om deze het komende uur niet meer los te laten. Het handje is van een meisje van pak ‘m beet  4 jaar oud, maar ze weegt niet meer dan een 2-jarig kind. Mij wordt verteld dat haar bruinige haar deze kleur heeft in plaats van pikzwart haar door ondervoeding en gebrek aan vitaminen. 

 

In dit voedingscentrum krijgen moeders en hun ondervoedde kinderen 2 maal per dag een maaltijd, ’s morgens een bord pap (Corn Soya Blend) met voedzame olie en ’s middags rijst met groenten. De 17-jarige Malala is een van de meisjes die al op jonge leeftijd naar het centrum kwam om aan te sterken. Enkele jaren had ze de voedselhulp van WFP niet nodig. Helaas is ze nu weer terug in het centrum en afhankelijk van voedselhulp, ditmaal niet alleen voor haarzelf maar ook voor haar 2-jarige dochtertje Anjatiana…. 

 

 

 

De cyclus van armoede en honger, die van generatie op generatie wordt overgedragen, verbreken lijkt moeilijker dan ik

ooit had gedacht…..

 

 Tulika Bansel