Wat zegt U JP?

Ik verbeter mezelf steeds sneller. In het vliegtuig zei Premier Balkenende al dat ik gewoon ‘je’ tegen hem mag zeggen, maar de aanspreekvorm ‘U’  blijft een beetje in mijn systeem zitten. Het zal wel iets met opvoeding, waarden, normen en beleefdheidsvormen te maken hebben. Het blijft tenslotte de premier. Maar dat even terzijde. 

Vandaag was weer een onwijs toffe dag. De delegatie is net een kleine familie geworden, we eten samen, vragen of we lekker geslapen hebben, en vanochtend hebben we samen een verjaardag gevierd.  Daarna vond de opening van de 62^e sessie van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties plaats. Met tal van premiers om me heen, realiseerde ik me eens te meer dat ik nu midden in de Internationale politieke top zit. Dit gevoel wordt nog eens bevestigd als ik dit VN spectakel ‘s avonds weer terug zie op TV.  

Nadat Bush de VN heeft toegesproken ben ik met de premier meegereden naar de Global Creative Leadership Summit, waar een internationaal gezelschap van wetenschappers, kunstenaars en onernemers bij elkaar is gekomen. Hier heeft de premier een vlammend betoog gehouden over het belang van een goed gezinsleven voor kinderen. Hierna heeft hij mij geintroduceerd als Jongerenvertegenwoordiger en mocht ook ik dit gezeschap toespreken. Ik heb benadrukt dat we vooral jongeren en kinderen moeten betrekken. Wij weten immers wat onze problemen zijn, omdat wij ze zelf meemaken, en wij kunnen oplossingen aandragen, en meewerken om deze te bereiken. In een sterke en social familie is iedereen betrokken en werkt iedereen samen. Door een familielid te paseren, toon je niet alleen geen respect, maar mis je ook een groot potentieel.