Jongeren kunnen het verschil maken

Spits! had mij gevraagd om een column te schrijven rond de vraag: ‘of je als jongerenvertegenwoordiger bij de VN nu wel echt een verschil kunt maken’. De titel verraad mijn mening al, maar ik wil hem toch ook graag met jullie delen.

Op een koude zondagochtend loop ik door de sneeuw naar de kerk in Manhattan, New York. De mis is al begonnen en de dominee is midden in een bevlogen preek: „God houdt van iedereen! Of je nu zwart bent of wit, man of vrouw, homo of hetero, jong of oud, God houdt van iedereen!’’ Gelovig of niet, ik ben het wel met de dominee eens. Ieder mens is gelijk. En toch is er een verschil.

‘Wat doet dat jonge meisje hier aan de onderhandelingstafel?’ Ik hoor het de diplomaten bij de Verenigde Naties nog denken. Als VN-jongerenvertegenwoordiger ben ik in New York om deel te nemen aan de onderhandelingen van een VN-resolutie over jongeren. Het duurt een poosje voordat ze doorhebben dat de voorstellen die we aan het bespreken zijn, van mijn hand zijn en dat ik Nederland in deze onderhandelingen vertegenwoordig.
 

Een half jaar eerder had ik dit niet voor mogelijk gehouden. Toen had ik nog een iets ander beeld van het jongerenvertegenwoordigerschap. Keer op keer kreeg ik dezelfde vraag van journalisten: of de functie toch niet vooral symbolisch was. En keer op keer had ik hetzelfde antwoord: „Misschien wel, maar het verschil is dat je als jongere een oprechte stem kunt laten horen, die niet overschaduwd wordt door politieke of economische belangen.’’

Ik zat ernaast. Ja, je kunt een oprechte stem laten horen, maar het moet dan toch vooral een oprechte stem zijn die binnen het Nederlandse regeringsbeleid past. Logisch ook, want voor andere landen vertegenwoordig je net als diplomaten gewoon Nederland. Nu komen mijn ideeën gelukkig goed overeen met het Nederlandse regeringsbeleid, maar dat maakt het nog niet makkelijk om als jong meisje aan de onderhandelingstafel te zitten bij de Verenigde Naties.

Maar ik zat wel aan die onderhandelingstafel! En ik heb geleerd dat mijn voorstellen krap vier dagen later kunnen zijn opgenomen in een VN-resolutie, waar landen zich aan moeten houden. Als jongere heb je dus niet alleen een symbolische functie. Je kunt wel degelijk een verschil maken. Sommige factoren, als geslacht of leeftijd, kunnen we nu eenmaal niet beïnvloeden, maar we kunnen wel kiezen waar we voor willen vechten. Of je nu zwart bent of wit, man of vrouw, homo of hetero, jong of oud, gelovig of niet. Iedereen kan een verschil maken.

Sandra