Sex onder jongeren gebeurt

Dinsdagavond was ik te gast op het mediapark in Hilversum bij BNN United. Net voor mij was Iris Koppe (22) te gast. Ze vertelde over haar columns over een meisje van gescheiden ouders. Maar hoe maak je nou zo’n column? Iris vertelde dat ze veel had gesproken met jongeren, en hun verhalen min of meer had “vertaald” naar tekst voor een column. Niet veel later was ik aan de beurt en ging het over resoluties bij de VN. Maar hoe maak je nou zo’n resolutietekst? Eigenlijk lijkt het erg veel op het antwoord van Iris:

Krap een jaar geleden ontmoette ik Sally (17) uit Botswana, een van de landen waar HIV/Aids doodsoorzaak nr.1 is. Ze vertelde mij dat je als jongere in Botswana geen Aidstest kunt laten doen zonder toestemming van je ouders voor je 18^e levensjaar. Nu zullen enkele ouderen onder ons waarschijnlijk niet graag zien dat hun geliefde kinderen op al te jonge leeftijd sex hebben, en dit een uitstekende regeling vinden. Maar laten we realistisch zijn. Sex onder jongeren gebeurt, en het gebeurt vaak. Veel jongeren durven, in de hiërarchische samenleving in Botswana, dit niet te vertellen aan hun ouders, en dus laten ze zich niet testen. Gevolg: Botswana is met 37,3% HIV/Aids besmetting het op één na zwaarst getroffen land ter wereld.

HIV/Aids, tienerzwangerschap en sexuele en reproductieve rechten zijn dus  bij uitstek jongerenonderwerpen die je als jongerenvertegenwoordiger bij de VN op de kaart kunt zetten. Het verhaal van Sally hebben we met een aantal jongeren “vertaald” naar VN-resolutie taal. Concreet is eruit gekomen dat jongeren inspraak moeten hebben bij het vaststellen van het HIV/Aids beleid. Als je jongeren echt laat meepraten en meebeslissen, reken maar dat ze zich kunnen laten testen op HIV/Aids zonder toestemming van hun ouders!

 Als jongerenvertegenwoordiger heb je dus de taak om de vertaalslag te maken tussen het leven van jongeren naar resolutieteksten die dat leven kunnen verbeteren. Ideaal gezien zouden beleidsmakers dit prima zelf kunnen doen. Maar laten we realistisch zijn. Het gebeurt niet, of het gebeurt te weinig. Gelukkig doen de jongerenvertegenwoordigers dat heel graag