Ik heb de Koningin ontmoet!

Sinds de dag dat ik verkozen ben tot jongerenvertegenwoordiger bij de VN, staat ‘de Koningin ontmoeten' bovenaan mijn verlanglijstje (naast natuurlijk; Vrede op aarde en Armoede de wereld uit). Lees hier het relaas van een studentje dat op het Paleis belandt.

Vrijdag was het zo ver. Ik was uitgenodigd voor het Lustrum van de Prins Claus leerstoel, dat op Paleis Noordeinde plaatsvond. Een rode loper met aan weerszijde saluerende mannen in uniform leidde mij de trappen op naar de ingang, waar een meneer met witte handschoentjes de deur voor mij opendeed. Binnen werd ik in een prachtige hal, hoffelijk ontvangen door een gastvrouw die me na een kort, vriendelijk, doch plechtig praatje naar een koninklijk zaaltje leidde waar de gasten zich verzamelden. Nadat ik met twee willekeurige gasten een gesprekje had aangeknoopt werd mij thee met een schijfje citroen aangeboden. Toen de thee was opgedronken werden we naar een andere ruimte geleid, waar ons de etiketten werden uitgelegd: Vrouwen hoefden niet door de knieën te gaan en de heren hoefden niet te buigen. Gewoon een hand geven en je kort voorstellen.

Mede Worldconnector, Joris Voorhoeve, benadrukte nog eens dat ik het beste ook kon vertellen dat ik Jongerenvertegenwoordiger bij de Verenigde Naties ben. Dit had ik vantevoren ook al bedacht, maar zo vlak voordat je de Koningin gaat ontmoeten, kunnen dit soort kleine dingen opeens wonder boven wonder uit je hoofd verdwijnen. Het was dus fijn om eraan herinnerd te worden. En toen; The moment I had been waiting for. De deuren gingen open, en daar stond de Koninklijke familie: Hare Majesteit de Koningin, gevolgd door Prins Willem-Alexander, Prinses Maxima, een neef van Willem-Alexander, en Prins Friso.

Het enige wat ik niet had voorbereid is wat mijn openingswoord zou zijn, dus werd het ‘Hallo'. Niet het meest gepaste woord voor Hare Majesteit, maar ze gaf me een hand en knikte me vriendelijk toe. Ook haar reactie op ‘Jongerenvertegenwoordiger bij de Verenigde Naties' was positief, maar toen moest ik alweer het veld ruimen voor de volgende gast die graag een handje wilde geven aan de Koningin, want wie wil dat nu niet?

Het werd een bijzonder boeiende middag waarin ‘Development, Sustainability and Equity' centraal stonden. De gastspreker sloot stijlvol af met de woorden: ‘I think that Sustainability actually is a bit like Love; No one can define it precisely but we all kind of know what it is about.' Toch bleef de ontmoeting met de Koningin overheersen.

Bij de borrel na afloop was nog een fijne verrassing. Ik werd benaderd of ik niet even met Prinses Maxima wilde praten. Was ik al fan van de Koningin, nu ben ik zeker ook fan van Maxima. Ze was oprecht geïnteresseerd in wat ik deed en we hebben het ook nog even gehad over gelijkheid tussen mannen en vrouwen. Daarnaast is ze natuurlijk ook een heel mooie vrouw. Prins Willem-Alexander; chapeau!

Al bij al was het een heerlijke middag. Boeiend, interessant, maar bovenal leuke ontmoetingen.

groetjes Sandra