Practice what you preach
Op 9 maart jl. mocht ik namens de Radboud Universiteit, in de Ridderzaal in Den Haag in debat gaan met Eerste Kamerleden en studenten van verschillende universiteiten ter ere van het vijftig jarig jubileum van het verdrag van Rome. Na een leuke dag met geweldige oneliners, kwam de prijsuitreiking van de jury. ‘Zij bracht heel overtuigend over dat waarden wel degelijk zijn ingebed in de Europese constructies en daar een fundamenteel element van zijn'. Een stemmingswisseling in de zaal had het niet opgeleverd, maar toch werd ik met deze lovende woorden, naar een volledig verzorgde reis naar het Europees Parlement in Straatsburg gestuurd. Na een lange ‘duurzame' reis ( met de trein), kwam ik op 18 april aan. Straatsburg bleek ronduit prachtig. Ons boothotel lag een parkwandeling verwijderd van het Europees Parlement, wat van binnen eveneens fantastisch mooi bleek te zijn.
Ik moest meteen denken aan de uitslag van een stemming op 9 maart, waarin studenten en Eerste Kamerleden hadden gestemd over ‘of we al dan niet, alleen nog maar in Brussel moesten vergaderen'. ‘Straatsburg opheffen' luidde het vonnis. Met 88,7% was het een overtuigende boodschap. Terwijl ik zo rondliep in het pittoreske stadje, in het Europees Parlement, en in het mooie aangrenzende park, kon ik slechts denken dat de stemming een grote fout moest zijn geweest.
De derde dag, mochten we als pers zijnde, bij de presentatie van een nieuw document zijn genaamd: ‘European Parliament two-seat operation: Environemental costs, transport & engergy'. Was er eerder al een belletje gaan rinkelen, nu begon de noodklok te luiden. Niet alleen is het lastig voor de europarlementariërs en ambtenaren om iedere maand te moeten verkassen, het kost ook nog eens bakken met geld en het is op zijn zachts gezegd slecht voor het milieu. Om maar wat cijfers te noemen: 3000 mensen moeten extra heen en weer reizen. 200 miljoen Euro moet de belastingbetaler extra betalen. 27.600 ton word er extra aan CO2 uitgestoten. Ter vergelijking dit is meer dan sommige staten per jaar uitstoten aan CO2. Dit zijn altijd van die mooie vergelijkingen, zoals ook: In Europa besteden we meer geld aan landbouwsubsidies, dan dat het kost om iedere koe in heel Europa een keer om de aarde te laten vliegen. Eersteklas!
Enfin, ik dwaal af, terug naar Straatsburg. De drie dagen samenvattend kan ik zeggen dat ik ontzettend genoten heb, geleerd, mezelf verwonderd heb, en met een heuse stemmingswisseling ben teruggekomen naar Nederland. Aan de oneliners van het debat kan ik misschien toch nog eentje toevoegen: Practice what you preach. Fantastisch dat we in Europa maatregelen aan het treffen zijn om klimaatsverandering en milieuvervuiling tegen te gaan. Maar laten we dit soort besluiten voortaan dan niet meer in Straatsburg, maar uitsluitend nog in Brussel nemen.