The woman who planted trees

Een van de talloze voordelen van VN-jongerenvertegenwoordiger zijn is dat je zo onwijs veel leuke en inspirerende mensen ontmoet. Ik denk nu aan jongeren met wie ik de reis naar Tanzania organiseer, jongeren op scholen die bevlogen hun idealen volgen, maar ook interessante mensen bij de Verenigde Naties, leden van Worldconnectors, Minister Bert Koenders, Kofi Annan en Sofie Hilbrand . Voor de Koningin moet ik nog even wachten, maar ik prijs mezelf wel gelukkig dat ik vandaag Nobelprijs winnares voor de vrede: Wangari Mathai heb mogen ontmoeten.

Ze is te goed opgeleid, te sterk, te succesvol, te eigenwijs en te moeilijk om onder controle te houden'. Aldus Mwangi Mathai, de ex-man van Wangari Mathai. Voor de presentatie van haar autobiografie ‘Ongebroken' was Wangari, beter bekend als ´The woman who planted trees´ vandaag in Nederland. In 2004 ontving ze de Nobelprijs, voor haar waardevolle bijdrage aan duurzame ontwikkeling, democratie en vrede. Door het planten van bomen in streken waar erosie hoogtij dagen vierde, droeg ze niet alleen wezenlijk bij aan het milieu, maar vooral ook aan de emancipatie van ontelbare vrouwen die hierdoor een hogere kwaliteit van bestaan konden opbouwen. Als eerste oost Afrikaanse vrouw met een doctoraal titel, en lid van het Keniaanse parlement is ze nu een inspiratiebron en een uitstekend voorbeeld van hoe je beleid en daadwerkelijk in de modder werken kunt combineren. (Mijn collega Jongerenvertegenwoordiger bij de EU zou zeggen: ´niet alleen lullen maar ook poetsen!´)

Terug naar vandaag. Buiten het feit dat ze met een bijzondere en aanstekelijke passie sprak over duurzame ontwikkeling en vrouwen emancipatie, viel het mij vooral op hoe ze de mensen om zich heen waardeerde. Haar moeder voor haar liefde, kracht en inzicht om ook haar dochter naar school te sturen. Haar broer, die als eerste de vraag opperde waarom zijn zusje eigenlijk niet naar school toe ging. Maar ook de mensen hier in Europa die demonstreren bij de G8 top. De meeste Europeanen die daar demonstreren, voelen zelf geen gevolgen van armoede en zullen ook niet het eerste geraakt worden door klimaatveranderingen. Toch staan ze daar te demonstreren voor deze onderwerpen, uit een solidariteit voor onze medemensen in o.a. Afrika. Het is een mooi voorbeeld van hoe we onze werelden met elkaar kunnen verbinden. Een mooi voorbeeld van mensen om ons heen om te waarderen. En een mooi voorbeeld van hoe ook wijzelf en steentje kunnen bijdragen aan een betere wereld.