Indrukken van een fantastisch spel.

Veel dingen zijn mij bijgebleven uit New York, hier is nog een klein stukje van indrukken de laatste dagen tijdens de onderhandelingen van het einddocument.

Het valt erg op hoe de blokken zich concentreren. Aan de ene kant een klubje met zwarte pakken, enigzins opgefleurd door rode en blauwe stropdssende: de EU geleid door Duitsland. Aan de andere kant een klubje met gele, groene en grijze pakken en vrouwen met rode lippenstift: de G77 geleid door Pakistan. Een stukje verderop een imposante mevrouw in een wollen vest en een jonge vent strak in pak naast haar: de VS. Dit zijn de drie spelers waar alles om draait, een enkele keer met interventie van Noorwegen, Zwitserland of Canada.

Een ding is duidelijk, nu het einde van de Commissie nadert willen we allemaal dat het einddocument er komt, en het toverwoord is dan ook flexibiliteit. De vraag is alleen wanneer moet je flexibel zijn, wanneer moet je zwichten om belangrijkere onderwerpen wel in het einddocument terug te zien. Als mensen meer tijd nodig hebben om na te denken, hebben ze ook een toverwoord: regering. 'We moeten even met onze regering checken of we het hier mee eens kunnen zijn'. is een inmiddels veelgebruikte zin. Dan gaan ze even buiten op de gang nog eens goed de tekst nalezen, en zonder ook maar een telefoontje gepleegd te hebben, (voor de meeste landen is het midden in de nacht) komen ze terug naar binnen, met het antwoord of hun regering er al dan niet mee kan instemmen.

Eigenlijk is het ook gewoon een groot spel. Dit zijn de procedures. Het is niet ideaal, maar het werkt. Het feit dat 192 landen het met elkaar eens kunnen worden over belangrijke onderwerpen als HIV/AIDS of jongeren en conflict, vind ik toch fantastisch. Langzaam maakt een gevoel van dankbaarheid zich van mij meester. Misschien ligt het eraan dat ik de afgelopen nachten nauwelijks geslapen heb, of dat het inmiddels 10 uur 's avonds is en ik nog steeds niet heb gegeten, maar ik ben dankbaar dat ik onderdeel mag zijn van deze onderhandelingen, en mee heb mogen werken aan dit document.

Sandra