Mijn agenda beheren is een ware kunst deze dagen. Ik ga kris kras het land door voor mijn VN-Jongerenvertegenwoordigerschap (fantastisch scrabble woord!), wat soms heel vermoeiend is, maar toch vooral heel erg leuk. Zie hier mijn bizarre reisschema van de afgelopen week:
[Lees verder "VN-Jongerenvertegenwoordigerschap"]
Sinds de dag dat ik verkozen ben tot jongerenvertegenwoordiger bij de VN, staat ‘de Koningin ontmoeten' bovenaan mijn verlanglijstje (naast natuurlijk; Vrede op aarde en Armoede de wereld uit). Lees hier het relaas van een studentje dat op het Paleis belandt.
[Lees verder "Ik heb de Koningin ontmoet!"]
Op 9 maart jl. mocht ik namens de Radboud Universiteit, in de Ridderzaal in Den Haag in debat gaan met Eerste Kamerleden en studenten van verschillende universiteiten ter ere van het vijftig jarig jubileum van het verdrag van Rome. Na een leuke dag met geweldige oneliners, kwam de prijsuitreiking van de jury. ‘Zij bracht heel overtuigend over dat waarden wel degelijk zijn ingebed in de Europese constructies en daar een fundamenteel element van zijn'. Een stemmingswisseling in de zaal had het niet opgeleverd, maar toch werd ik met deze lovende woorden, naar een volledig verzorgde reis naar het Europees Parlement in Straatsburg gestuurd. Na een lange ‘duurzame' reis ( met de trein), kwam ik op 18 april aan. Straatsburg bleek ronduit prachtig. Ons boothotel lag een parkwandeling verwijderd van het Europees Parlement, wat van binnen eveneens fantastisch mooi bleek te zijn.
Ik moest meteen denken aan de uitslag van een stemming op 9 maart, waarin studenten en Eerste Kamerleden hadden gestemd over ‘of we al dan niet, alleen nog maar in Brussel moesten vergaderen'. ‘Straatsburg opheffen' luidde het vonnis. Met 88,7% was het een overtuigende boodschap. Terwijl ik zo rondliep in het pittoreske stadje, in het Europees Parlement, en in het mooie aangrenzende park, kon ik slechts denken dat de stemming een grote fout moest zijn geweest.
[Lees verder "Practice what you preach"]
Een van de talloze voordelen van VN-jongerenvertegenwoordiger zijn is dat je zo onwijs veel leuke en inspirerende mensen ontmoet. Ik denk nu aan jongeren met wie ik de reis naar Tanzania organiseer, jongeren op scholen die bevlogen hun idealen volgen, maar ook interessante mensen bij de Verenigde Naties, leden van Worldconnectors, Minister Bert Koenders, Kofi Annan en Sofie Hilbrand
. Voor de Koningin moet ik nog even wachten, maar ik prijs mezelf wel gelukkig dat ik vandaag Nobelprijs winnares voor de vrede: Wangari Mathai heb mogen ontmoeten.
[Lees verder "The woman who planted trees"]
Toen ik de vraag kreeg wat het nu precies inhoud om VN-jongerenvertegenwoordiger te zijn, zodat mijn opvolger een goed beeld zou kunnen krijgen, besloot ik om eens niet het standaard riedeltje op te noemen, maar een paar bijzondere momenten en ervaringen op te schrijven die ik in mijn eerste half jaar als VN-jongerenvertegenwoordiger heb meegemaakt en waar ik met heel veel plezier op terug kijk.
[Lees verder "Neem JIJ het stokje over van Beatrix?"]
Gisteren was ik met cross your borders op het Rietveld college in Utrecht om met jongeren te praten over ontwikkelingsproblemen en wat ze er zelf tegen kunnen doen.
[Lees verder "Mijn kleine broertje verbetert de wereld"]
5 mei was het weer bevrijdingsdag. Een dag waarop we onze bevrijding van de oorlog vieren, en in al haar hoedanigheden van onze vrijheid proeven. Heerlijk met wat vrienden in het zonnetje genieten van concerten, af en toe een debat pakken om te herinneren wat we ook al weer aan het vieren waren, en zelf ook laten horen wat wij nou precies vinden. Hoewel de meesten van ons geen oorlog hebben meegemaakt, nemen wij deze vrijheid niet voor lief.
Sinds kort ben ik worldconnector. Wij proberen onze eigen wereld te verbinden met die van anderen. Samen komen we bijeen en komen we met vernieuwende ideeën over de rol die Nederland in de wereld kan spelen.Samen met de andere jongeren van Worldconnectors, geef ik je 10 redenen om onze vrijheid niet voor lief te nemen:
[Lees verder "Leve de Vrijheid!"]
De wereld is groter dan je achtertuin.
Aankomende zomer gaat een groep van 14 enthousiaste jongeren op zoek naar 'the experience of a lifetime'. Drie weken lang trekken ze rond door de ruige natuur van Tanzania om met eigen ogen te zien wat het betekend om in een ontwikkelingsland op te groeien. Een stage van de Nationale Jeugdraad naar aansprekende projecten op het gebied van ontwikkelingssamenwerking en een ervaring die een leven lang blijft inspireren. Jij kan deel uit maken van deze groep. Sta jij open voor nieuwe ervaringen en stopt jouw interesse niet bij je achtertuin? Wil je jouw stage ervaringen overbrengen op andere jongeren? Meld je aan en laat zien hoe groot jouw wereld is.
[Lees verder "Jambo Tanzania!"]
Ik zit in de trein van Nijmegen naar Rotterdam. Ik moet veel reizen de laatste tijd. Vandaag Rotterdam, morgen Den Haag, woensdag Utrecht, donderdag weer Nijmegen. Met mijn laptop op schoot weet ik mijn tijd nog nuttig te besteden. Ik ben lekker bezig. Druk wil ik niet zeggen. Druk klinkt negatief, maar is eigenlijk zo'n buzzwoord de laatste tijd, dat te pas en te onpas wordt gebruikt om aan te geven dat het heel goed met je gaat. Als je druk bent met leuke dingen, ben je volgens mij gewoon ‘lekker bezig', en dat is positief.
[Lees verder "Domweg gelukkig"]
Of je nu oud bent of jong, veel geld hebt of juist veel tijd, een mannetje bent of een vrouwtje, iedereen kan op zijn eigen manier een steentje bijdragen aan onze wereld. Daar heb ik het afgelopen vrijdag met jongeren over gehad, toen ik met Cross Your Borders voor de klas stond om met jongeren te praten over ontwikkelingsproblemen en wat ze daar zelf tegen kunnen doen.
[Lees verder "An Inconvenient Truth"]